Uit: Ravage #5, 4 april 2003 HUURDERS HALEN VERHAAL BIJ WONINGBEDRIJF Woningcorporaties gedragen zich in toenemende mate als projectontwikkelaar. Sociale huurwoningen worden samengevoegd en als appartement te koop aangeboden. Te duur voor de oorspronkelijke bewoners. Amsterdamse huurders, verenigd in een actiecomité, trokken de stoute schoenen en gingen op bezoek bij enkele verantwoordelijke instanties. Luid geroffel op een trommel. Een aanzwellende groep buurtbewoners van de Spaarndammerbuurt staat onder de blauwe hemel op een hoek in de Knollendamstraat. Ze rollen een spandoek uit  'WBA, woning beleid asociaal'  en fiksen er nog wat aan. Er is een bos kleurige ballonnen met protestteksten. We gaan demonstreren tegen de afbraak van sociale huisvesting, bij Woningbedrijf Amsterdam en woningcoöperatie de Key  waar men een discussie hoopt aan te gaan met de verantwoordelijke managers. Een bus brengt ons naar de gewenste lokaties. Het zijn vooral huurders van middelbare leeftijd. Veel van de jonge buurtbewoners zijn aan het werk, wordt er gezegd. Bij het instappen krijgen we een sandwichbord omgehangen met teksten als 'geen gedwongen verhuizingen', 'geen gedwongen medewerking aan renovatie en samenvoeging' en 'Stop afbraak sociale huisvesting: SASH', de naam van het actiecomité dat voor het protest heeft opgeroepen. Gedurende de rit worden de problematiek van en de te volgen werkwijze bij de woningcorporaties besproken. In Amsterdam wil men in de periode tot 2007 in totaal 28.000 sociale huurwoningen verkopen. Daarnaast worden nog eens duizenden sociale huurwoningen samengevoegd, duur gerenoveerd of gesloopt. De huur en koopprijzen zijn voor velen onbetaalbaar. Bewoners van Amsterdam zijn niet of nauwelijks gekend in dit beleid. Woningbouwverenigingen, waar eerder nog sprake was van een zekere invloed van bewoners, zijn omgevormd tot projectontwikkelaars die winst willen maken. Bij Woningbedrijf Amsterdam (WBA) leest een van de actievoerders een petitie voor aan manager Voskamp. Stadsdeel Westerpark  de Spaarndammerbuurt is daar onderdeel van  wil samen met de woningcorporaties 1.300 sociale huurwoningen opheffen door samenvoeging voor verkoop en hoge huur na renovatie. Verreweg de meeste bewoners kunnen deze woonlasten niet opbrengen. Hoewel het uitgangspunt van het plan is dat er geen gedwongen huisuitzettingen zullen plaatsvinden, is hier geen harde garantie voor. Sterker, Voskamp van het WBA dreigde tijdens het bezoek van de actievoerders aan zijn kantoor zelfs met een gerechtelijke procedure als mensen weigeren hun huis te verlaten. Hij weigerde de asociale plannen te wijzigen of zelfs maar te heroverwegen. Ook Rein van Zelst van woningcoöperatie de Key kon of wilde geen enkele garantie bieden iets aan de eisen en klachten van de actievoerders te kunnen doen. Hij meende dat het geld van verkoop en duurdere verhuur van de sociale huurwoningen nodig is om achterstallig onderhoud te plegen aan de overige huizen. Het comité SASH zal zich nu verder richten op de voorbereiding van de demonstratie van 17 mei in Amsterdam. (Irene)